Greece

hellas

Για μια νέα ταυτότητα

Η οικονομική, κοινωνική, πολιτική και πολιτισμική κρίση των τελευταίων ετών έχει οδηγήσει τους Έλληνες σε μια θεμελιακή κρίση ταυτότητας. Φαίνεται πως διανύουμε μια μεγάλη περίοδο μαραζώματος με συνεχή αδιέξοδα. Το ελληνικό τούνελ παραμένει εντελώς σκοτεινό με δρόμο δύσβατο και μακρινό. Η πολυπόθητη λύτρωση φαντάζει ακατόρθωτη. Η Ελλάδα διασύρεται στην Ευρώπη γιατί δεν μπορεί να της μοιάσει. Προσπαθεί να υιοθετήσει δυτικές ιδέες, όμως δυσκολεύεται και μένει βήματα πίσω. Η μόνιμη ελληνική καθυστέρηση εγγράφεται ως ελληνική κατωτερότητα.

Από τη μια, το πελατειακό σύστημα(δωροδοκίες, ρουσφέτια, διορισμοί), η διαφθορά, η φοροδιαφυγή, ο υπερτροφικός δημόσιος τομέας, τα υπέρογκα δάνεια και ο τοπικισμός εμφανίζονται στην ελληνική επικράτεια από την αφετηρία του νεοελληνικού κράτους και εξηγούν γιατί δεν μπόρεσε το εκσυγχρονισμένο δυτικού τύπου κράτος να εφαρμοστεί στη χώρα μας. Από την άλλη, τα ανατολίτικα ήθη και έθιμα (π.χ. μουσικά ακούσματα) και το ορθόδοξο χριστιανικό δόγμα φανερώνουν, επιπρόσθετα, την αδυναμία ταύτισης με τους υπόλοιπους δυτικούς Ευρωπαίους.

Οι Έλληνες αμφιταλαντεύονται ανάμεσα σε διάφορα πολιτισμικά στοιχεία που συχνά, ορισμένα εξ αυτών, μοιάζουν να είναι αντιθετικά μεταξύ τους. Η σύνθεση αυτών αποτελεί μια δαιδαλώδη διαδικασία η οποία σε πολλές περιπτώσεις καταλήγει σε αποτυχία. Η αποτυχία αυτή μετατρέπεται σε δυστυχία, όταν συμβαδίζει με την ενθύμηση του ένδοξου αρχαιοελληνικού παρελθόντος εν συγκρίσει με τη σημερινή παρακμή.

Ο κοινωνικο-οικονομικός ξεπεσμός, όμως, δεν θα σταματήσει εάν ο ίδιος ο λαός δεν κατανοήσει τα αίτιά του και αν δεν πιστέψει πραγματικά ότι μπορεί να φέρει ο ίδιος την αναγέννηση· την αναγέννηση εκείνη που θα επιφέρει έναν νέο ελληνικό πολιτισμό που δεν θα έχει ανάγκη να επιστεγάζεται από άλλους και θα δίνει τα κατάλληλα εφόδια για την ανάπτυξη του ατόμου το οποίο επιλέγει να επιδέχεται την επιρροή αυτού του πολιτισμού.

Η συγκρότηση αυτής της νέας πολιτισμικής ταυτότητας θα χρειαστεί ρήξη με το παρελθόν, ανθρωπιστική παιδεία, καλλιέργεια του πνεύματος, αποδοχή του διαφορετικού και σεβασμό της φύσης. Κρίνεται αναγκαία η αποδέσμευση από τον ατομικισμό και η συμφιλίωση με τον τόπο μας· ενός τόπου που δεν ανήκει, τελικώς, ούτε στην Ανατολή ούτε στη Δύση.

Θεμέλιος λίθος αυτού του νέου ελληνικού πολιτισμού οφείλει να είναι η ελληνική γλώσσα και ό,τι αυτή κουβαλά σε συνδυασμό με αυτό που είχε πει κάποτε ο σπουδαίος Οδυσσέας Ελύτης:

«Το παν είναι η ευγένεια, η ποιότητα, σε αντίθεση με το μέγεθος και την ποσότητα που χαρακτηρίζουν τη Δύση».

 

Κοινή χρήση:

Αφήστε ένα σχόλιο