Πηγή Φωτογραφίας: iefimerida.gr

Στο Τατόι, ο χρόνος σταμάτησε

Στο Τατόι, το τελευταίο διάστημα συμβαίνει κάτι μαγικό . Ο χρόνος επιστρέφει πίσω εκεί που πάγωσε και μαζί του φέρνει όλα αυτά τα ευρήματα, που έμειναν θαμμένα, κλειδαμπαρωμένα, καλά κρυμμένα στα σωθικά του ανακτόρου. Αρκεί όμως μια συλλογή από αυτοκίνητα κι άμαξες για να καταλάβουμε τη σημαντικότητα αυτού του κτηρίου;

Τα σχέδια ανάπλασης του κτήματος


Οι εργασίες ανάπλασης στα βασιλικά ανάκτορα του Τατοΐου, μοιάζουν να έχουν πάρει τον ρυθμό τους. Φέρνουν, έτσι, καθημερινά καινούρια ευρήματα στο φως, ευρήματα που με τη σειρά τους φωτίζουν τα χρόνια εγκατάλειψης και αδιαφορίας από μεριάς της πολιτείας προς το βασιλικό παρελθόν και το «διαμάντι» του κτήματος. Η αξιοποίηση του κτηρίου και γενικότερα του χώρου υπήρξε από την μεταπολίτευση κι έπειτα μέσα στα στόματα πολιτών και πολιτικών, πάντοτε όμως σαν επιθυμία, ποτέ σαν πράξη.

Είναι, όμως από την άλλη, ένα ευτυχές γεγονός που η επιθυμία αυτή παίρνει επιτέλους σάρκα και οστά και επιτελείται περισσότερο μια «αναστήλωση» παρά μια ανάπλαση. Είναι επίσης μια «ιστορική» ανάσα, μια δικαίωση, για όλους εκείνους που έβλεπαν μια αδιαφορία, των κυβερνήσεων προς το βασιλικό παρελθόν του τόπου, μια επισκίαση τόσο σημαντικών κτηρίων-μουσείων.

Στη φιλόδοξη αυτή «βασιλική» επένδυση συμπεριλαμβάνεται σχέδιο δημιουργίας μουσείου των ανακτόρων με εκθέματα από την συλλογή της βασιλικής οικογένειας, αυτοκίνητα, πίνακες κ.ο.κ, καθώς και η ανέγερση ξενοδοχείου στο κτήμα, που θα αναζογονηθεί και θα πνεύσει αέρα που θυμίζει την παλιά του αίγλη.

Πηγή Φωτογραφίας: naftemporiki.gr

Μια ιστορική αναδρομή


Κτισμένο πάνω στον αρχαίο δήμο Μεσογείων, το Τατόι πήρε την μορφή που σήμερα έχει, στα τέλη του 19ου αιώνα, μετά από επιθυμία του Βασιλέως Γεωργίου του Α΄ να αποκτήσει ένα ησυχαστήριο, ένα μικρό παραθεριστικό «περίπτερο». Ο βαυαρός αρχιτέκτονας Τσίλλερ από την άλλη, που μεταξύ άλλων, υπήρξε και προσωπικός αρχιτέκτονας του τέως βασιλιά Όθωνα, είχε μεγαλεπίβολα σχέδια για ένα ακόμα τεραστίων διαστάσεων ανάκτορο. Τελικά τα σχέδια βασίστηκαν σε κάτι πιο μικρό, ένα διόροφο εξωχικό σπίτι ελληνοελβετικού ρυθμού,κατά το όνειρο του Γεωργίου. Η ολοκλήρωση της κατασκευής επετέυχθηκε το 1874, τρία μόλις χρόνια μετά την αρχή του έργου.

Δέκα χρόνια μετά, το κτίσμα διευρήνθηκε με απόφαση του ίδιου του βασιλιά, καθώς οι ανάγκες αλλά και τα μέλη της οικογένειας μεγάλωσαν. Το σχέδιο αυτή τη φορά ανατέθηκε στον έλληνα Σάββα Μπούκη, ο οποίος επέλεξε να βασιστεί στα σχέδια του Adam Menelaus, εμπνευστή των ανακτορικών συγκροτημάτων Πέτερχοφ στη Ρωσία. Τα αγγλικού τύπου αγροτικά σπίτια που βασίστηκαν τα ανακτορικά συγκροτήματα του Τσάρου Αλεξάνδρου του Β΄ αποτέλεσαν και το σχέδιο για την μορφή που θα έπαιρνε το Τατόι. Το έργο ολοκληρώθηκε και το θερινό ησυχαστήριο δέχθηκε την βασίλική οικογένεια για πρώτη φορά το 1889.


ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕ ΜΑΣ ΣΤΟ FACEBOOK!    👉      

Το Τατόι έγινε «θέατρο» μιας ολόκληρης εποχής για την ελληνική ιστορία. Η έξωση δυο βασιλέων, ο θάνατος άλλων δύο, η γέννηση ενός και η ορκομωσία τριών κυβερνήσεων, έλαβαν χώρα στο κτήμα και στο κτίσμα. Άλλωστε στο βασιλικό κοιμητήριο που βρίσκεται, βέβαια, στο κτήμα, παραμένουν και σήμερα τα μνήματα όλων των βασιλέων των ελλήνων. Δεν θα ήταν άδικο να λέγαμε πως στο Τατόι ο χρόνος σταμάτησε, για να το δούμε εμείς στο σήμερα μέσα από μια «ζωντανή» κάρτ ποστάλ.

Μεταξύ άλλων, το θερινό ανάκτορο της Αθήνας υπήρξε και ο τόπος φιλοξενίας επιφανών προσωπικοτήτων και «γαλαζοαίματων» όπως η Βασίλισσα Ελισάβετ Β΄, ο Τσάρος Νικόλαος ο Β’, ο Εδουάρδος Ζ΄καθώς και το ζεύγος Κένεντυ.

Στα πρώτα χρόνια μετά την επίσημη κατάργηση της μοναρχίας και της δήμευσης του κτήματος από την πολιτεία, το Τατόι υπέστη τρομερές φθορές, εξαιτίας του εκτενούς πλιάτσικο  καθώς και την παραμέλησή του γενικότερα από κάθε άλλη αρχή.

Πηγή Φωγραφίας: tanea.gr

Απολογία για το Τατόι


Ο ελληνικός λαός, από καταβολής του ήταν εξ ορισμού αντίθετος με την βασιλική νοοτροπία. Θα έλεγε κανείς πως το γαλάζιο αίμα δεν κύλησε ποτέ στην ελληνική φλέβα. Όμως, η νεότερη ελληνική ιστορία δεν είναι δυνατόν να θεωρηθεί χωρίς την δυναστεία των Γλυξβούργων, που για περίπου έναν ολόκληρο αιώνα πλην μισού της γενικότερης βασιλικής ιστορίας στην Ελλάδα, κάθισε στον θρόνο.

Μπορεί για πολλούς το Τατόι, συγκεκριμένα, να αποτελεί ένα σύμβολο μιας σκοτεινής περιόδου, μιας ξεπεσμένης απολυταρχίας, μιας σύγχρονης φεουδαρχικής ηγεμονίας, όμως όπως και να’χει δεν είμαστε εδώ για να κρίνουμε την ιστορία, αφού εμείς οι ίδιοι με τις πράξεις μας την αποτυπώνουμε. Είμαστε εδώ, από την άλλη, για να θυμόμαστε και επειδή η ιστορία δεν γράφεται μόνον από την «καλή», είμαστε υποχρεωμένοι να τη σεβόμαστε και άρα να εκτιμούμε οποιαδήποτε εκδοχή της και οποιοδήποτε κατάλοιπό της. Να συμπεριφερόμαστε με τον ίδιο αντικειμενισμό σε κάθε «μνημείο» (σημείο μνήμης) από το πιο μικρό κεραμικό θραύσμα μέχρι και το πιο μεγάλο ανάκτορο.

Κοινή χρήση:

Αφήστε ένα σχόλιο